TuvART

En eski çağlardan bu yana madenin peşinde at koşturan Türkler, her nasıl oluyor ise dünyanın neresinde - ne tür madenlerin olduğunu bilen insanlardan oluşuyor. Göçlerin en büyük sebeplerinden biri aslında madendir, madenciliktir. Yeni yerleşim yerleri sadece kuraklı ve kıtlık gibi konularla "göçebelik" gibi kavramlarla açıklansa da aslında konunun özü madendir. Maden ise sanayidir. Bu da Türkleri her devrin öncü savaş taktikleri geliştirmesine katkı sağlamıştır.

İstanbul, İstanbul olduğundan bu yana en çok konu olan yaşamsal başlık şüphesi "su" olmuştur. Türklerde "Su" en baştan beri Yaratışış Mitinde bile önemli yer kaplamaktadır. Yaşamın bağlı olduğu "Su" elbette kendine özel bir sanat geliştirecekti. Kaçınılmaz olarak da böyle oldu. En son örneklerin, en net veri sunması sebebiyle TuvART, Topkapı Sarayının Musluklarını konu olarak ele aldı.

Türkler, silahlarındaki maddi güce paralel olarak süslemenin de gelişmesini arzu etmiş ve bu konuda oldukça başarılı olmuşlardır. Silahlara kattıkları zarafet ve güzellik, silahların tezyinatının estetik bir kaygıyla gerçekleştirilmiş olması gerçekten etkileyicidir.

Anadolu Selçuklu Sanatı, hemen her detaya gizemli dokunuşlar yapmıştır. Öyle ki bugünlerde bir kesim, bu sanat dokunuşlarını "Uzaylılarla" bir araya getirebilmektedir. Oysa ki Anadolu Selçuklu Sanatı, Uygurlara kadar uzanan Türk Sanat Tarihinin ürünüdür. Uzaylılarla bir iligli yoktur.

"Kubad Abad ile 13. Yüzyıl Doğa ve Mesa Yaratıkları, Aslandan Sfenkse" adlı makale Rüçhan Arık tarafından P Dergisi için kaleme alındı. Fotoğraflar, Ali Konyalı'ya ait. P Dergisi yayınları, Raffi Portakal izni ile TuvART'ta yayınlanmaktadır.

Kraliçe Şubat'ın tacını oluşturan katmanlardan olan ve kolye benzeri takı, detayları ile Pen fotoğraf kaynağıyla TuvART'ta.

Pen Müzesi Orta Doğu Gelerisinde sergilenen küpeler, Kraliçe Şubat'ın (Shubad) ve döneminin estetik anlayışında önemli veriler paylaşıyor. Makale ve görseller, Pen Müzesinden kaynaklar içermektedir.

Adı ve unvanı, üzerinde bulunan üç silindir mühürden birindeki kısa yazıdan bilinmektedir. O dönemdeki çoğu kadının silindir mühürlerinde "___'ın karısı" yazmasına rağmen, bu mühürde kocasından bahsedilmemiştir. Bunun yerine, adı ve unvanı kraliçe olarak verilmiştir.

Anadolu'nun tarihi çok eskidir. Kaniş'ten başlayan Zalpa, Pruşhanda ve Hatti Krallıklarından sonra HİTİTLER, Urartular, Hellenistik dönem krallıklarından Roma'ya kadar uzanan... Ardından Orta Çağ'da Bizans ve sonra Selçuklular; nihayet Osmanlılar. En son da kadim Türkiye Cumhuriyeti Devleti.

Metropolitian Sanat Müzesi’nin bozkır halklarının sanatına değin son sergisi, İskitler’in Topraklarından başlığı altında 1975 yılında düzenlenmişti. O günden bu yana geçen yirmi beş yıl içerisinde gerçekleştirilen kazılarda çok önemli bulgular elde edildi.

Günümüze tüm ışıltısı ile sessizce bilgi sızdıran Alacahöyük ve Ur şehrinden eserler, medeniyetin yüksekliğinin sanayi ile hiçbir ilgisi olmasığını fısıldıyor. Kültürde ve formdaki çeşitlilik ise bugünkü dünyanın hiçbir yerinde artık yok.

Emine Bilirgen tarafından kaleme alınan ve Bahadır Taşkın tarafından fotoğraflanan Osmanlı döneminde altın tutkusuyla ilgili makale ve P Dergisinden tüm makaleler, P Dergisi sahibi Raffi Portakal izni ile TuvART sitesinde yayınlanmaktadır.